Wet van de barmhartige Samaritaan

First Aid & CPR Maine

De barmhartige Samaritaan: medeleven en bescherming

De uit de Bijbel (Lucas 10:25-37) afkomstige parabel van de barmhartige Samaritaan vertelt hoe een voor dood achtergelaten reiziger wordt gered door een onbekende die hem verzorgt en zich over hem ontfermt. Naast de religieuze context draagt zij een universele boodschap: de morele plicht om anderen in gevaar te helpen, uit medeleven en onbaatzuchtigheid.

Geïnspireerd door dit beginsel zijn er wereldwijd talrijke zogenoemde barmhartige-Samaritaanwetten uitgevaardigd die hen beschermen tegen juridische vervolging die te goeder trouw hulp bieden in een noodsituatie. De precieze reikwijdte van die bescherming verschilt echter per rechtsgebied: hieronder leest u wat de voor uw regio geldende wet bepaalt.

Citaat van de wettekst

Geldende wet 14 M.R.S. § 164 (Immunity from civil liability) — vrijwaring voor eerste hulp, spoedeisende hulp of redding die vrijwillig en zonder verwachting van vergoeding wordt verleend.
Reikwijdte van de bescherming Eenieder die vrijwillig en zonder verwachting van vergoeding eerste hulp, spoedeisende hulp of reddingshulp verleent aan iemand die bewusteloos, ziek, gewond of in nood is, is niet aansprakelijk voor schade, tenzij wordt vastgesteld dat het letsel of overlijden opzettelijk, moedwillig, roekeloos of door grove nalatigheid is veroorzaakt. Geldt niet voor zorg verleend binnen een ziekenhuis of kliniek.
Plicht om hulp te bieden Nee
AED-aansprakelijkheidsbescherming Beschermd
Wettekst De vrijwaring voor de barmhartige samaritaan (14 M.R.S. § 164) omvat het gebruik van een AED; de eisen aan AED-programma's zijn vastgelegd in 22 M.R.S. § 2150-C. De vrijwaring geldt ruim voor eigenaren, instructeurs en gebruikers, behalve bij opzettelijk wangedrag of grove nalatigheid.
Geen wettelijke plicht om hulp te bieden AED-bescherming

Uw bescherming krachtens de wet

Maine beschermt de vrijwillige redder via 14 M.R.S. § 164, dat de aansprakelijkheid wegneemt voor eenieder die vrijwillig en zonder verwachting van vergoeding eerste hulp, spoedeisende hulp of reddingshulp verleent aan een bewusteloze, zieke of gewonde persoon. Die vrijwaring omvat het gebruik van een AED — met de programma-eisen vastgelegd in 22 M.R.S. § 2150-C — en geldt ruim voor eigenaren, instructeurs en gebruikers van de apparaten. Zij vervalt alleen wanneer wordt aangetoond dat het letsel opzettelijk, roekeloos of door grove nalatigheid is veroorzaakt, en zij geldt niet voor zorg verleend binnen een ziekenhuis of kliniek.

Geen verplichting om te handelen, maar alle redenen om het te doen

Maine legt niemand de plicht op om in te grijpen — helpen blijft een vrijwillige daad, nooit opgelegd. Maar wie het te goeder trouw op zich neemt, AED inbegrepen, is beschermd tegen civiele vervolging, en die garantie bestaat juist opdat de angst voor een rechtszaak de vrijgevigheid niet verlamt. Tegenover iemand in nood kost aarzeling meer dan de daad zelf; de wet van Maine is er om u daarvan te verzekeren.

Waarom opleiding essentieel is

In Maine betekenen lange winters, afgelegen kusten en uitgestrekte bossen dat hulp soms traag arriveert — en dat de eerste hulpverlener vaak een dierbare of een buur is. Je scholen in reanimatie (CPR) en eerste hulp betekent jezelf toerusten om die rol met vertrouwen te vervullen: een slachtoffer beoordelen, de circulatie op gang houden, een AED gebruiken zonder te beven. Die uren van leren worden, wanneer de dag komt, minuten gewonnen op het onomkeerbare. Laat je scholen en maak van jouw aanwezigheid een kans voor de mensen om je heen.